top of page

weg

Wandelend door de stad tijdens de coronapandemie viel het me op dat er steeds meer verlaten winkelpanden te zien waren. Kijkend naar de zo goed als lege ruimtes vroeg ik me af: wat is hier allemaal gebeurd? Waar zijn de mensen gebleven? Staan deze dure vierkante meters te wachten op een transitie naar een volgende bestemming? En hoe lang blijven ze leegstaan?

 

Op het eerste gezicht lijkt er weinig te beleven aan leegstaande ruimtes. Als je goed kijkt is er veel te zien. De mensen zijn verdwenen, maar hebben sporen achtergelaten als cryptische tekens. Vaak zijn er nog winkelmeubels te zien. De kassabalie, maar ook volle vuilniszakken, dode planten, losgetrokken bedrading en nooit opgehaalde post. Er ligt tapijt of de vinylnabootsing van een houten vloer. Soms zijn de resten van corona-afstand-houden-tape nog zichtbaar, hangen er spotjes in een verlaagd systeemplafond… Dit stereotype materiaal vormt samen met de stille sporen een niemandsland. Het zijn archeologische overblijfselen van de (tijdelijk) verdwenen commerciële mens.

bottom of page